اگر نه آن بود كه خداى بر ما منت نهاد و ما را مثل قارون نكرد ، زمين ما را نيز فرو مىبرد ! اى واى گويا كافران رستگار نمىشوند . تنبيه : آيهء شريفه تذكّرى است براى مؤمنان در مسئلهء تقسيم روزى كه بايد راضى به مقدَّرات الهى باشند و بدانند كه آنچه از جانب خداست بر وفق حكمت و مصلحت بنده مىباشد ؛ لكن چون بنده به عواقب امور عالِم نيست ، به نظر سطحى تصور مىكند كه وسعت رزق براى او خير است ، و حال آن كه ممكن است شرّ و و بال او باشد . و قضيهء قارون اين مطلب را واضح مىسازد كه ابتدا وقتى مردم ، دولت و مكنت او را ملاحظه نمودند تمنّاى مثل آن را كردند ، و بعد از ديدن و بال آن و فرو رفتن قارون و مال او به زمين ، از نداشتن مال و منال دنيا خرسند گرديدند و دانستند كه وسعت و تنگى روزى ، به مقتضاى حكمت است و مرحمت الهى شامل حال آنها شده كه مال و منال دنيوى به آنها عطا نشده تا دچار پىآمدهاى آن گردند . [ صاحبان آخرت ] ( آيهء 83 ) تِلْكَ الدَّارُ الْأَخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَايُرِيدُونَ عُلُوًّا فِى الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَ الْعقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ تفسير : آن خانهء برتر و والاى آخرت را كه خبرآن را شنيده‌اى ، براى كسانى كه ارادهء برترى و تكبر و تسلط بر ديگران و تباهى و فساد ندارند قرار داديم و مهيّا ساختيم . وَ الْعقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ : و سرانجام پسنديده براى پرهيزكاران است كه از معاصى دورى كنند و وظايف خود را انجام دهند . تنبيه : آيهء شريفه دستور مهمى براى طالبان سعادت ابدى اخروى است كه در حال خود بسيار دقيق باشند كه به هيچ وجه در دنيا علوّ شأنى براى خود قائل نشوند و هميشه عجز و انكسار و بندگى خود را به درگاه الهى منظور دارند تا در آخرت علوّ رتبه يابند .